Μονή: Βουτιές στο τιρκουάζ του… Σαρωνικού

Ιδανικός για Σαββατοκύριακο, προσβάσιμος, ζεστός από άποψη θερμοκρασίας νερού, συμπαθητικός
από άποψη ομορφιάς. Ο Σαρωνικός μπορεί να είναι πολλά πράγματα. Εξωτικό, όμως, δεν τον λες. Τουλάχιστον όχι αν δεν έχεις δει τα νερά στη Μονή, το μικρό νησάκι απέναντι από την Αίγινα, που λίγοι έχουν δει. Ένα ακατοίκητο καταφύγιο άγριων ζώων, σκεπασμένο από φουντωτά πευκοδάση, υπόσχεται βουτιές σε διαυγή, τιρκουάζ νερά για τους λίγους κι εκλεκτούς που θα το ανακαλύψουν.

Βουτιές, είπατε;
Το καραβάκι που θα σας περάσει απέναντι από την Πέρδικα (λεπτομέρειες παρακάτω) σας αφήνει στην μικρή, οργανωμένη αμμουδιά του νησιού. Εντυπωσιακά νερά στις εξωτικές αποχρώσεις που λέγαμε προηγουμένως, πεύκα που φτάνουν ως το κύμα, ξαπλώστρες και ομπρέλες και ένα beach bar που σερβίρει καφέδες, ουζοποικιλίες, ζουμερά σουβλάκια καλαμάκια και σαλάτες συνθέτουν το προφίλ της μοναδικής παραλίας του νησιού.

Τα Σαββατοκύριακα του Δεκαπενταύγουστου οι πιθανότητες ο μικρός κολπίσκος να «πνίγεται» στα γιοτ, που θα σας χαλάσουν λίγο το όμορφο τοπίο, είναι πολλές, οπότε σημειώστε και την εναλλακτική για τις βουτιές σας: Από την παραλία ξεκινά ένα βατό μονοπάτι, το οποίο μετά από 3-4 λεπτά περπάτημα, σας φέρνει στην «πίσω παραλία», η οποία στην πραγματικότητα δεν είναι παραλία, αλλά βραχάκια, από τα οποία θα βουτήξετε στα βαθιά, υπέροχα κρυστάλλινα νερά.

Εδώ δεν υπάρχει ίχνος «αξιοποίησης»: για μουσική έχετε το τραγούδι των τζιτζικιών, για ομπρέλα τα κοιλώματα των βράχων, που δημιουργούν άφθονη σκιά και για παρέα τα παγόνια, τα κρι κρι και τα ελάφια που –αν είστε τυχεροί και σας συμπαθήσουν– θα βγουν από το δάσος για να σας περιεργαστούν.

Περπατώ εις το δάσος…
Η Μονή είναι από την μία πλευρά –αυτή που φαίνεται από την Αίγινα– εντελώς άγονη, και από την άλλη καταπράσινη, σκεπασμένη από ένα φουντωτό πευκοδάσος και βλάστηση που περιλαμβάνει σχίνα, κέδρους και αγριελιές, που φτάνουν μέχρι τη θάλασσα. Οι λάτρεις της πεζοπορίας θα ενθουσιαστούν με τις διαδρομές που διασχίζουν το δάσος, καταλήγοντας στο παρατηρητήριο, στο ψηλότερο σημείο του νησιού.

Βέβαια, καθότι το νησάκι κατοικείται, όπως είπαμε, από άγρια ζώα που δεν έχουν συνηθίσει την επαφή με τους ανθρώπους (λογικό, αν σκεφτείτε πως επισκέπτες στο νησί έρχονται μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες, κι αυτό όχι κάθε χρόνο) καλό είναι να είστε ιδιαίτερα προσεκτικοί καθώς περπατάτε στο δάσος, για να μην τα ενοχλήσετε και να μην τα τρομάξετε. Μην κάνετε θόρυβο, μην κάνετε απότομες κινήσεις αν βρεθείτε κοντά τους και μην τους πετάτε φαγητό για να τα προσελκύσετε.

Τα περίπου τριάντα παγόνια του νησιού θα τα δείτε και στην παραλία να… κοινωνικοποιούνται, τα εβδομήντα κρι-κρι θα τα συναντήσετε στη διαδρομή από την μια παραλία στην άλλη, αλλά τα εφτά ελάφια (πλατώνια, του ροδίτικου είδους) δύσκολα θα τα πετύχετε αν δεν περπατήσετε στο δάσος.

Κείμενο: Ηρώ Κουνάδη
Φωτογραφίες: Κλεοπάτρα Νικολάου 

in2life