NYTimes: «Μπορούν οι Έλληνες να γίνουν Γερμανοί;»

«Μπορούν οι Έλληνες να γίνουν Γερμανοί;» διερωτάται ο βραβευμένος με Πούλιτζερ αρθρογράφος των New York Times Τόμας Φρίντμαν.

Σε δύο χώρες που μοιράζονται μεν το ίδιο νόμισμα, αλλά χωρίς κοινή διακυβέρνηση, εάν μια χώρα συμπεριφερθεί ανεύθυνα, τότε και η άλλη θα υποστεί τις συνέπειες, ανεξαρτήτως του αν έκανε κάτι λάθος ή όχι.
Με την Ελλάδα να έχει προσφύγει στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης, οι Γερμανοί λένε στους Έλληνες «Θα σας δανείσουμε περισσότερα χρήματα, υπό την προϋπόθεση ότι θα συμπεριφέρεστε σαν κι εμάς, ότι θα εργάζεστε τις ίδιες ώρες εβδομαδιαίως με εμάς, θα έχετε τις ίδιες ημέρες διακοπών και θα πληρώνεται με συνέπεια τους φόρους σας».
«Αλίμονο, όμως, αυτές οι δύο χώρες είναι τόσο πολιτισμικά διαφορετικές. Θυμίζουν ένα ζευγάρι που μετά το χωρισμό του, όλοι ρωτούν: πώς θα μπορούσαν ποτέ και οι δύο να διανοηθούν ότι θα μπορούσαν να παντρευτούν;» διερωτάται ο αρθρογράφος.
Η Γερμανία είναι η επιτομή μιας χώρας που έγινε πλούσια με δικές της δυνάμεις. Η Ελλάδα, δυστυχώς, μετά την ένταξή της στην Ευρώπη, το 1981, στην πραγματικότητα έγινε κάτι σαν κράτος της Μέσης Ανατολής, μόνο που αντί για πετρέλαιο είχε τις Βρυξέλλες, που παρείχε επιδοτήσεις, ενισχύσεις και ευρώ σε χαμηλά επιτόκια στην Αθήνα.
Οι πόροι δημιούργησαν διαφθορά, η επιχειρηματικότητα διοχετεύθηκε σε λάθος κατεύθυνση. Κι ενώ η Ελλάδα εκσυγχρονίστηκε τη δεκαετία του 1990, μετά το 2002 επέστρεψε σε ένα διεφθαρμένο, κληρονομικό σύστημα, στο οποίο οι πολιτικοί έκαναν ανταλλαγή θέσεων εργασίας με αντάλλαγμα τις ψήφους.
Το κράτος πρόνοιας διογκώθηκε, οι νέοι ονειρεύονταν μια καλοπληρωμένη δουλειά στο δημόσιο, οι επαγγελματικές ομάδες κατάφεραν να δημιουργήσουν «κλειστά» επαγγέλματα και οι τιμές στην αγορά διογκώθηκαν.
Την ίδια ώρα που οι Έλληνες στο εξωτερικό απελευθερώνουν τις ικανότητές τους και τις επιχειρηματικές τους δυνατότητες, το ελληνικό σύστημα ενθαρρύνει ακριβώς το αντίθετο. Είναι τρελό. Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στον κόσμο όπου οι Έλληνες δεν συμπεριφέρονται σαν Έλληνες.
Μετά την πτώση της Βηρυτού και του Ντουμπάι, η Αθήνα θα έπρεπε να έχει γίνει το κέντρο εξυπηρέτησης της Ανατολικής Μεσογείου. Αντ’ αυτού, η Κύπρος και η Κωνσταντινούπολη ανέλαβαν το ρόλο αυτό.
Μάλιστα, ο Φρίντμαν επικαλείται μια συνομιλία του με τον Γιώργο Παπανδρέου. «Αυτό που είναι πιο απογοητευτικό είναι η αντίσταση στο σύστημα. Πώς αλλάζει η κουλτούρα;» φέρεται ότι διερωτήθηκε ο έλληνας πρωθυπουργός.
«Θα χρειαστεί μια πολιτιστική επανάσταση στην Ελλάδα. Κι αυτό μπορεί να συμβεί μόνον εάν τα δύο μεγάλα κόμματα στην Ελλάδα έρθουν μαζί, κρατήσουν τα χέρια και αλλάξουν ριζικά τη νοοτροπία, από πάνω προς τα κάτω. Χωρίς αυτό, η Ελλάδα δεν θα μπορέσει ποτέ να αποπληρώσει το χρέος της», καταλήγει ο αρθρογράφος.
source: www.newscode.gr